Nasyć nas już o świcie swoją łaską, 

a będziemy się radować i weselić przez wszystkie nasze dni!

- Psalm 90;14 -

SKOSZTUJCIE i przekonajcie się, że Pan jest dobry.

- Psalm 34;9 -

Już rano słowa w modlitwę układam, 

powierzam Tobie - i czekam.

- Psalm 5;4 -

Kubek gorącej kawy rozgrzewa moje chłodne dłonie. W około zupełna cisza. Wszyscy domownicy spokojnie śpią. Słychać jedynie monotonne tykanie zegara. Za oknem jeszcze szaruga, a ja opatulona ulubionym kocem, siedzę wygodnie z Biblią na kolanach. Wsłuchuje się w Boży głos. Modlę się szeptem, czytam i rozmyślam, a niejedną myśl zapisuję. Bez limitu czasu. Bez nerwowego spoglądania na zegarek.
Tylko Jezus i ja. Z gorącą kawą w zmarzniętych dłoniach.

A latem można inaczej.
Latem drzwi na taras otwieram szeroko, wpuszczając poranne, rześkie powietrze do domu. Potem po trawie, jeszcze w szlafroku, boso biegnę na hamak. Latem jest mi najlepiej spotykać się z Bogiem właśnie w ogrodzie. Na tym hamaku już tyle czasu.. i ciągle najlepiej. W około cisza. Nawet zegar nie tyka, za to ptaki wyśpiewują nieziemskie melodie. I słucham głosu Ojca. I modlę się szeptem, czytam i myślę, a niejedną myśl zapisuję. Bez limitu czasu. Bez nerwowego spoglądania na zegarek.
Tylko Jezus i ja. I te cudne ptaki..Na hamaku w ogrodzie, z mokrymi od rosy stopami.

Zawsze myślałam, że tak właśnie jest idealnie. Taki scenariusz spotkań z Bogiem mam w głowie zapisany. Tak zawsze chciałam, żeby było- zupełnie perfekcyjnie, a ja tak właśnie lubię. Perfekcyjnie.. a potem zostałam mamą.
Moje pojęcie ideału całkowicie się zmieniło.
Idealne, nie oznacza już dla  mnie jedynie słuszne.
Zrozumiałam, że idealnie może być nawet wtedy, kiedy jest zupełnie nie tak, jak miało być.. kiedy wszystko wygląda inaczej, niż sobie wymarzyłam i miałam w głowie poukładane.
Już nie musi być idealnie, żeby sprawiało mi radość i przynosiło maksymalne spełnienie.
Już nie gonię za perfekcjonizmem w moim życiu.
Wiem, że nieidealne, wcale nie musi być gorsze. Że może być nawet piękniejsze, bogatsze i bardzo szczególne..



Część z was już doświadczyła tego, że kiedy rodzi się dziecko, wszystko się zmienia.
Od pierwszego dnia, kiedy pojawia się w naszym świecie, zmienia każdą sferę życia i nieświadomie ingeruje w relacje.
Nawet w tę najważniejszą w życiu człowieka- relację z samym Stwórcą.

Przez pierwsze lata bycia mamą, walczyłam z ciągłym poczuciem winy. Z poczuciem, że zawodzę, że ciągle robię za mało- za mało czytam, modlę się, za mało się staram. Dałam sobie wmówić, że bez tej całej otoczki- bez notatnika i dobrej kawy, bez kompletnej ciszy a z bajką Bob Budowniczy w tle, się po prostu nie liczy.
Ktoś powiedział, że z Bogiem czas należy spędzać rano. Ktoś inny, że cały plan trzeba mieć i koniecznie co najmniej rozdział przeczytać.
Dałam sobie wmówić, że gotując kaszkę, obierając ziemniaki i układając klocki lego, nie można. Nie można spotykać się z Bogiem tak na prawdę.

Czytam, słucham i obserwuję ostatnio, że nie jestem sama. Wiele z was ma podobny problem..
Brakuje nam czasu, brakuje nam sił, brakuje nam motywacji i chęci, aż w końcu- brakuje nam Boga.
Jesteśmy głodne i spragnione.
Duchowo.




Nie wiem jak wygląda teraz twoje życie. 
Może jesteś właścicielką dobrze prosperującej firmy. Twoje życie kręci się głównie wokół pracy, nosisz eleganckie szpilki i nienaganny makijaż. 
Może to wcale nie dzieci wywróciły twoje życie do góry nogami. Może nie jesteś matką wcale, a czasu i tak ci brakuje, przecieka przez palce jakoś..
A może zajmujesz się dziećmi i domem, a wieczorami pieczesz naleśniki w zwykłym podkoszulku i legginsach. 

Niezależnie od tego czym zajmujesz się na co dzień, może tak jak ja jeszcze całkiem niedawno, dałaś się złapać w pułapkę dążenia do tego idealnego scenariusza.
Szukając Boga w swoim życiu, znajdujesz jedynie rozczarowanie samą sobą.. i odpuszczasz.
Bo nigdy nie jesteś sama.
Bo nie możesz zdobyć się na wczesne wstawanie rano.
Bo jesteś przemęczona.
Bo tyle jest ciągle do zrobienia.
Bo ...


Radzę Ci zapomnieć o tym, jak było kiedyś.
Na jakiś czas porzucić marzenia o tym, jak mogłoby być i spojrzeć na relację z Bogiem inaczej. Jak na codzienną przygodę bez względu na okoliczności.
Możesz zacząć szukać go w codziennych zajęciach, i w pracy, i na niedzielnym spacerze z rodziną.
W każdej chwili swojego życia.
Możesz wykorzystywać skrawki czasu. Te krótkie chwile, które choć na moment pozwolą ci skupić się na Nim.

Wyznaję zasadę, że najlepiej zaplanować ten szczególny czas z Bogiem z wyprzedzeniem i życzę Ci, żebyś zawsze dawała radę trzymać się wyznaczonego planu, ale..

Cichy czas, to nie tylko 15 minut każdego poranka. Ani 30 minut, ani nawet godzina.
Cichy czas to nie kilka chwil spędzone na modlitwie przed pójściem spać.

Prawdziwy cichy czas to postawa serca. To duchowe oczy bezustannie skierowane na Jezusa. To życie świadomie przeżywane dla Bożej chwały.

Tak naprawdę nie chodzi tylko o te momenty, które spędzasz z Bogiem w szczególny sposób. Chodzi o to, jak przeżywasz cały dzień.
Czy szukasz Bożego oblicza w codzienności.
Czy szukasz okazji, czy wymówek.
Jak blisko Boga jesteś w każdej minucie twojego życia.
Jak bardzo chcesz być jeszcze bliżej..




Mój czas z Bogiem przestał wyglądać idealnie.
Mój cichy czas nie jest prawie nigdy naprawdę cichy.
Moje sam na sam z Bogiem nie zawsze celebruję w samotności.
Czasami tak jak Ty, walczę ze zmęczeniem.
Czasami zmuszam się, żeby priorytetem był Bóg, a nie sterta prania czy niesprzątnięte zabawki.
Czasami wolę bezmyślnie patrzeć w ekran, niż otworzyć Biblię..
Codziennie na nowo muszę układać sobie w głowie co jest NAJważniejsze, a nie jedynie ważne.
Czy to znaczy, że powinnam na jakiś czas przestać szukać Boga?
Zrezygnować? Poddać się?
Powiedzieć: do zobaczenia za kilka lat?
Teraz? Kiedy tak bardzo potrzebuje Jego obecności w moim życiu?

Mimo nie zawsze sprzyjających skupieniu warunków, Bóg ciągle na mnie czeka.



Moje spotkania z Bogiem stały się inne.
Nie gorsze. Nie mniej potrzebne. Po prostu inne. 
Może nawet piękniejsze i bardziej prawdziwe.
Wynikające z potrzeby serca, a nie z poczucia obowiązku.

Bóg powołuje nas do tego, żebyśmy przyszli do Niego tacy, jacy jesteśmy.
Możesz przyjść bez wcześniejszego uzgodnienia terminu, bez gorącej kawy i ciepłego koca.
Możesz nie mieć notatnika, ogrodu z hamakiem i śpiewu ptaków. 
I chociaż planowałaś TEN czas na 6 rano, a nie dałaś rady wstać, to możesz przyjść po obiedzie, i w poczekalni u lekarza, na spacerze i w czasie prowadzenia auta.
Wcale nie musi być zupełnie cicho. Wcale nie musisz być zupełnie sama. Niepotrzebna jest ta cała otoczka i szczególna atmosfera..choć fajna, niestety nie zawsze realna.

Potrzebne jest tylko jedno- twoje chętne, spragnione Boga serce.

Tylko Jezus i ty. I kropka.

A więc... trwajcie w Panu, ukochane :) 
( Filipian 4;1 )

Trochę czasu minęło, za nim to zrozumiałam i wiele się zmieniło, od kiedy zaczęłam tym żyć.
Przez długie miesiące miałam pretensje do Boga o to, że nie czuję Jego pomocy w moim życiu. O to, że nie wysłuchuje moich modlitw, że nie ma we mnie Jego radości.
Dużo czasu zajęło mi zrozumienie, że problem leży po mojej stronie. To ja oddalałam się od Boga, a nie On ode mnie.
Prawie dwa lata temu był taki moment, w którym postanowiłam chwycić się tego wersetu i dosłownie przychodzić do Boga każdego dnia- z całym moim ciężarem, wątpliwościami i zmęczeniem. Taka jaka byłam. Mój umysł podpowiadał mi, że bardziej niż Boga potrzebuję snu, relaksu, wyjścia do kina, jakiegoś SPA z dala od domu. Wiedziałam, że to nie działa. Próbowałam nie raz, ale było dobrze tylko na krótki czas. Potrzebowałam czegoś innego. Potrzebowałam duchowego SPA. Teraz wiem, że tylko bliskość Zbawiciela daje zupełną satysfakcję i spełnienie.
Czekałam na Jego ukojenie, a On nie zawiódł.



Wiem jak trudno jest zacząć i wytrwać w postanowieniu codziennego spędzania czasu w Bożej obecności.
Nie ważne, czy dopiero zaczynasz tę duchową podróż, czy chcesz odnowić relację z Bogiem i zbliżyć się do Niego. Spisałam dla Ciebie kilka wskazówek, które mam nadzieję pomogą Ci każdego dnia z radością spotykać się ze Stwórcą.

1. Ustal priorytety

Rano, wieczorem, w południe, w czasie przerwy śniadaniowej, w kawiarni, w tramwaju, na przystanku, na sofie, w łóżku...wszystko jedno. Ważna jest regularność i dostosowanie do twoich potrzeb i możliwości.
Ok, wiem co myślą niektórzy z was: to nie możliwe. Też tak mówiłam jeszcze kilka dni temu. Długo się nad tym zastanawiałam i myślę, że jest to na pewno trudne, ale możliwe. I potrzebne!
Dla niektórych z nas nie będzie to żaden problem. Stałe miejsce i czas każdego dnia, to dla nich żadne wyzwanie.
Dla innych- w tym dla mnie- określenie tych dwóch rzeczy z wyprzedzeniem graniczy z cudem. Mój plan dnia jest raczej nieprzewidywalny- bo niemowlaki takie właśnie są. U nas nawet godzina i długość drzemki Milutki są kompletnie inne każdego dnia. Stwierdziłam jednak, że to był właśnie mój problem przez ostatnie miesiące - brak planu. Zawsze 'planowałam', że spotkam się z Bogiem po drodze, w ciągu dnia. Bardzo rzadko mi to wychodziło. Zawsze było coś innego do zrobienia. Dzisiaj mam plan i zamierzam się go trzymać.
Ostatnio przeczytałam, że:
Jeśli zawiedziesz w planowaniu, wtedy planujesz zawieść. 

Coś w tym jest :)
Miejsce i czas zawsze mogą się zmienić. Jeśli jednak narzucisz sobie pewien schemat, będzie ci łatwiej trzymać się swojego postanowienia.

3. Wszystko w jednym miejscu

Jeśli jeszcze nie wiesz, jaka to wygoda mieć pod ręką wszystko to, czego używasz w tym czasie- musisz spróbować.
Wystarczy zorganizować jakiś pojemnik, koszyk itp. do którego włożysz np. Biblię, notatnik, długopis, opracowanie lub codzienne rozważania. To na prawdę ułatwia życie!
Kiedy przychodzi ten czas, bierzesz swój koszyk i masz pewność, że nie będziesz za chwilę biegać po domu i szukać Biblii ani długopisu.

4. Zaplanuj sposób

Nie chodzi o to, żeby zaplanować każdą minutę. Nie ma takiej potrzeby ani nawet możliwości, jeśli ufasz, że sam Bóg będzie Cię prowadził.
Nie chodzi o to, żeby mieć zegarek w ręku i odliczać czas. Nie chodzi o to, żeby codziennie postępować według tego samego schematu lub narzuconego wzoru.
Jednak jeśli nie chcesz o szóstej rano wertować Biblii i tracić (jakże cenny!!) czas na zastanawianie się co przeczytać- zaplanuj pewne rzeczy z góry.
Możesz zaplanować co chcesz robić w tym czasie (modlitwa, czytanie Słowa, rozważanie, uwielbienie itp.), jakie miejsce w Biblii będziesz rozważać i w jaki sposób chcesz to robić (więcej na ten temat w jednym z kolejnych postów). Możesz spisywać też swoje prośby modlitewne.
Nasze sam na sam z Bogiem nie musi codziennie wyglądać tak samo, ale dobrze jest, kiedy zostanie w pewnym stopniu zaplanowane.

5. Trwaj w postanowieniu

To jest chyba najtrudniejsze.
Jednym z najlepszych prezentów, jaki możemy sobie dać, jest czas sam na sam z Bogiem.
Walcz o tą relację. Zrób wszystko, żeby społeczność z Bogiem stała się Twoją codziennością. Zobaczysz jak bardzo Twoje życie będzie się zmieniać- nastawienie, patrzenie na świat, na innych ludzi.. ale musisz trwać. Bez wymówek, poddawania się emocjom i nastrojom.
Dobrze jest mieć kogoś z kim będziesz mieć możliwość rozmowy na ten temat, wzajemnej modlitwy, wsparcia. Z kim będziesz dzielić się tym, co przeżywasz z Bogiem.
Jeśli chcesz, zapraszam Cię do dołączenia do naszej grupy 'Sam na sam z Bogiem' na Facebook TUTAJ

6. Bądź dla siebie wyrozumiała

Bóg widzi Twoje serce- o tym pisałam już nie raz. Bóg zna Cię na wylot i wie, że czasami po prostu są takie dni, w których fizycznie czy emocjonalnie, nie jesteś w stanie spotkać się z Nim na osobności. Nie obwiniaj się i nie zniechęcaj.
On wciąż tak samo będzie czekał.
On wciąż będzie kochał Cię tą samą niezmierzoną i niepojętą miłością.
On przecież nie zmienia się nigdy, dlatego tak cudownie jest móc przychodzić każdego dnia do jedynego, niezmiennie Wszechmocnego Boga.

To jest właśnie najprawdziwszy Cud Codzienności.

Jeśli chcesz- znajdziesz sposób

Jeśli nie chcesz- znajdziesz powód

Jeśli masz ochotę pójść o jeden krok dalej, możesz spróbować podczas swojego 'Sam na sam z Bogiem' przeczytać całą Biblię w rok. Schemat czytania dostępny w zakładce 'Do Pobrania' TUTAJ